Amama gogoratzen du orain dela hiru urte Ikerri gertatu zitaziona.
Amama eta Iker etxeko sukaldean zeuden. Amamak arropa lixatzen ari zen. Iker amamari begira zegoen aulki batean gota. Orduan amamak lorategira irten zen arropa batiera. Irten aurretik hauxe esan zion bere iloba maiteari:
- Iker, ni lorategian nagoen bitartean ez mugitu aulkitik.
- Ondo da, amama.- esan zion Iker.
Bat-batean Iker aulkitik erori zen eta ohiu txiki bat bota zuen”ai,ai,ai!”. Ateondoraino zihoan . Amama sukaldeko mahaira begira zegoen izarak batzen zituen bitartean, baina ez du Iker ikusten. Korrika izarak batu eta sukaldera zihoan, baina sukaldean ez zegoen umerik.
Iker barrezka lokatzean irristatzen zegoen.
Orduan, amama kezkatuta sukaldetik irten eta takarraran haurraren bila hasten zen. Ez zuen umea aurkitzen.
Iker ibai ertzean irristatu eta Ibarra erori zen. Iker ez ikustean amama laguntza bila zihoan. Gau osoa humearen bila zeuden baina alferrik zen.
Hiru egun beranduago ibaia beste herri batzuetatik pasatzen zen eta herri batean ibai ertzean Iker itota aurkitu zuten.
Amamarentzat hau gogoratzea oso tristea zen, baina berak esaten du beraren errua zela.
